• Ακολουθήστε μας
×

Status message

Locating you...

Αρχαιολογικός Χώρος

 

Αρχαιολογικός Χώρος Δυμοκάστρου

Ερημόκαστρο , Ελινόκαστρο ή Ελιμόκαστρο, Δ(η)υμόκαστρο αποτελούν νεότερα τοπωνύμια, με τα οποία είναι γνωστός ο παράλιος οχυρωμένος οικισμός, που ιδρύθηκε στο δεύτερο μισό του 4ου αι. π.Χ. στην κορυφή λόφου νότια του όρμου Καραβοστάσι της Πέρδικας. Η πιθανή ταύτιση των ερειπίων με την αρχαία Ελίνα, έδρα του φύλου των Ελινών Θεσπρωτών, που κατοικούσαν στη σημερινή περιοχή Μαργαριτίου – Πλαταριάς – Πέρδικας, έγινε από τους μελετητές Nicholas Hammond και Σωτήρη Δάκαρη.

Ο οικισμός γνώρισε μεγάλη ακμή κατά την ελληνιστική περίοδο. Το 167 π.Χ. καταστράφηκε από τους Ρωμαίους. Σε αντίθεση, όμως, με τους άλλους οχυρωμένους οικισμούς της Θεσπρωτίας – λόγω της καίριας θέσης του για τον έλεγχο των θαλάσσιων οδών του Ιονίου- δεν εγκαταλείφθηκε, αλλά συνέχισε να κατοικείται μέχρι τουλάχιστον τον 1ο αι. μ.Χ.

Το Δυμόκαστρο, με συνολική έκταση 220 στρέμματα, αποτελείται από τρία τμήματα που αναπτύσσονται κλιμακωτά κατά μήκος του λόφου και ορίζονται από επάλληλους οχυρωματικούς περιβόλους. Την περίοδο ίδρυσής του η κατοίκηση περιορίζεται στο πιο ομαλό και επίπεδο ανατολικό τμήμα του λόφου, όπου οι συμβατικά ονομαζόμενες «ακροπόλεις» Α & Β. Στη διάρκεια των ελληνιστικών χρόνων, η οχύρωση επεκτείνεται για να συμπεριλάβει και το δυτικό τμήμα («ακρόπολη» Γ) μέχρι την ακτή, όπου τοποθετείται το αρχαίο λιμάνι. Ο οικισμός οργανώνεται με άξονα τη φυσική διαμόρφωση του εδάφους και όχι βάσει αυστηρού πολεοδομικού σχεδιασμού. Η χωροθέτηση των οικοδομημάτων δεν ακολουθεί ενιαίο σύστημα προσανατολισμού, ενώ τα ίδια τα κτίρια, στην πλειονότητά τους ιδιωτικές οικίες, παρουσιάζουν σημαντικές διαφοροποιήσεις ως προς την κάτοψη, το μέγεθος, αλλά και τις κατασκευαστικές λεπτομέρειες.

Στο Δυμόκαστρο δεν έχει εντοπισθεί οριοθετημένος χώρος Αγοράς. Τα μοναδικά κτίρια που μπορούν να χαρακτηρισθούν δημόσια είναι η στοά, που εξυπηρετούσε τις εμπορικές δραστηριότητες, καθώς και ένα οικοδόμημα λατρευτικού χαρακτήρα. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του χώρου αποτελούν οι τρεις, λαξευμένες στο βράχο, κυκλικές δεξαμενές για τη συγκέντρωση του βρόχινου νερού. Την εικόνα της κατοίκησης συμπληρώνει ο ταφικός τύμβος, τμήμα του αρχαίου νεκροταφείου του οικισμού, που βρίσκεται στους πρόποδες του λόφου, εκτός των τειχών.


φωτογραφίες: